สร้างทีมทำหนังแบบบ้าๆ

ชายหนุ่มขายกล้วยทอด  วันหนึ่งถูกไล่ที่จึงถูกกลุ่มชายจำนวนหนึ่งทำร้าย แล้วนำมาโยนทิ้งไว้ที่ข้างป่ากล้วย นางตานีเป็นผีเฝ้าป่ากล้วยเห็นชายหนุ่มที่ถูกทำร้าย จึงพาไปส่งโรงพยาบาลใกล้ๆ  ระหว่างทางผีตานีโบกรถตลอด แต่พอรถจอดตกใจขับหนีกระเจิงไปเลย จนแล้วผีตานีก็แบกชายหนุ่มถึงโรงพยาบาล  ด้วยความดีผีตานีจึงไปเกิดบนสวรรค์  ชายหนุ่มก็ตาย และไปเป็นเทวดาเฝ้าศาลเจ้าที่ที่่ป่ากล้วย  ชายหนุ่มได้แต่นั่งรอผีตานีกลับมาหาที่ป่ากล้วย   จบครับ.......อันนี้เอามาเล่าให้ฟัง........

ตอนนี้มีผู้สนใจบ้างแล้วครับ    กำลังจะวางแผนว่าสร้างกลุ่มในเฟสบุ๊คดีมั้ย  หรือใครสนใจสร้างกลุ่มในเฟสลองคิดชื่อมาครับ   ปัญหาที่ตามมาก็คือแต่ละคนอยู่ต่างจังหวัด อาจจะไกลอาจจะใกล้  เราอาจจะนัดคุยกันจังหวัดหนึ่ง ซึ่งหารระยะทางคนละครึ่งทาง บางคนก็ทำงาน ส่วนผมไม่ได้บอกแต่แรกก็ต้องขออภัยครับ ผมอยู่สุรินทร์ ผมทำงานว่างเสาอาทิตย์ด้วย ซึ่งผมจะใช้ช่วงเวลาวันหยุดพบปะคุยกันครับ   และผมก็เป็นแอ็ดมินเพจชมรมหนังสั้นสุรินทร์ด้วยครับ ซึ่งทางชมรมมีผมคนเดียว กับเด็กๆประถมที่บ้านครับ  ลองเข้าไปชมดูได้ครับ  ชมรมหนังสั้น-สุรินทร์  https://www.facebook.com/pages/%E0%B8%8A%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%99-%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B9%8C/179489662184346?ref=hl  เอาเป็นว่าตอนนี้เพิ่งเริ่มต้น  ผมจะไปคิดวางแผนต่อไปครับ

น่าสนใจมากครับ ลองรวมๆกันทำน่าจะสนุกครับ อาศัยคำแนะนำกับพวกพี่ๆรุ่นใหญ่จะดีมากครับ

ผมก็อยากทำครับ มันเป็นความรู้สึกลึก ๆ ในหัวใจ 55
ว่าจะเก็บทุนส่วนตัวทำหนังสักเรื่อง ถ้ามีคนที่อยากทำแบบเดียวกันก็เยี่ยมเลยครับ

ผมมีหนังสั่น (สั่นนะครับ)เหมือนจะลองช็อต เรื่อง"ก็แค่จิ้งจก"มาแจมครับ
.
ก็แค่จิ้งจก

-------------
เป็นคำพูดที่ฟังดูปรกติธรรมดามากๆเพื่อนๆว่าไหมครับ อาจจะเป็นเพราะว่าเราละเลยในชีวิต
ความเป็นอยู่ของสิ่งมีชีวิตอื่นจนเคยชิน เคยชินว่านั่นก็คือ 1 ชีวิต มีเกิด แก่ เจ็บ ตาย เช่นเดียว
กับเรา เรื่องมันฟังดูเล็กๆไร้สาระจังวีโนโน่เอ๋ย ตะหงิดตะหงิดทำให้นึกถึง ที่เรากินข้าวจนชิน
จนลืมหรือไม่สนใจไปว่า กว่าจะได้ข้าวสักต้น สักรวง สักเม็ด ชาวนาต้องเหน็ดเหนื่อยตรากตรำ
มากแค่ไหน เราหลายคนต่างคิดว่า ขอให้มีข้าวให้ฉันกิน ต้องมีข้าวให้ฉันกิน ... เป็นพอ

นั่นคือความเคยชิน ที่ทำให้ความมีเยื่อใยต่อชีวิตมันห่างไปเรื่อยๆ จนวันหนึ่ง
มนุษย์เราอาจจะถึงยุค "ไม่มีชีวิตจิตใจ"
.




ที่พูดเรื่องข้าว สืบเนื่องจากคลิปนี้ ไม่เกี่ยวกับการเมืองนะครับแต่เกี่ยวกับข้าว
.