ช่วยแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการรับน้องด้วยการด่า แบบ โซตัส SOTUS

ผมก็เป็น พี่วินัยสาขาเหมือนกันครับ ผมว่าระบบนี้ สอนให้รุ่นน้องรักกันและยัง สามัคคีกันครับ ส่วนตัวผมสนับสนุน ครับผม

ผมจบคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา โดนรับน้องหนักมากให้ตัดผมทรงนักเรียนด้วยสำหรับผู้ชาย ผมเป็นคนเดียวที่รับกับระบบไม่ไหวในรุ่นผม
และเป็นคนเดียวที่เรียนจบสำหรับคนที่ไม่รับน้องภายในรุ่น ตอนนั้นผมไม่ชอบมากๆยอมรับว่ากดดันมากแรงมากๆในสมัยนั้น ถึงขั้นที่ว่าคนที่ไม่รับน้องจะถูกกดดันจนลาออกไปเอง แต่หลังจากการรับน้องผมก็ให้ความเคารพกับรุ่นพี่ทุกคน จนทำให้รุ่นพี่และเพื่อนๆยอมรับทำให้ผมเรียนจบมาได้
  เพื่อนๆพี่น้องในคณะของผม ทำงานอยู่สายเบื้องหน้าและเบื้องหลังวงการบันเทิงเกือบ 100 %   พอผมจบมาผมถึงรู้ว่าการที่พี่ๆเค้ากดดันพวกผมและเพื่อนๆ มันมีเหตุผลที่ดีมากๆ      พอมาทำงานความรู้สึกที่เคยถูกรุ่นพี่กดดันมันกลายเป็นความสุขไปเลยครับ เพราะวงการนี้ความกดดันสูงมากๆ ทั้งลูกค้าและภาระหน้าที่ต่างๆ  และที่สำคัญการรับน้องทำให้พวกเราได้เกิดความสามัคคีภายในคณะ ไม่ใช่เฉพาะในเอกที่เรียน
  ผมว่าคณะผมเป็นคณะเดียวที่คนรู้จักกันทั้งคณะสามารถคุยกันได้ทุกคนภายในรุ่น มันเป็นข้อดีมากๆเพราะพอมาทำงานเราก็ต้องพึ่งพากันอยู่
   ยกตัวอย่าง ผมจบนิเทศศิลป์ ถ้าผมมีงานที่ต้องใช้ฝีมือในการวาดรูปมากๆ  ผมก็จะนึกถึงเพื่อนที่เรียน จิตรกรรม และเรียกเค้ามาช่วยงานได้และก็มีเพื่อนๆรุ่นพี่   หลายคนที่ได้ดิบได้ดีแล้ว ก็ช่วยดึงรุ่นน้องเข้าวงการต่อไป
  ทุกวันนี้ผมยังมีความรู้สึกเสียใจที่ผมรับน้องไม่จบ เคยคุยกับเพื่อนๆเล่นๆว่าถ้ากลับไปรับน้องได้จะไปมั๊ย เพื่อนผมบอกว่า "เดี๋ยวไปตัดผมเลย"
เพราะคณะผมต้องตัดทรงนักเรียนเวลารับน้องครับ

ทั้งๆที่รู้ว่าเป็นละครหลอกเด็ก

แต่เด็กก็ยังไม่เข้าใจ

เฮ๊อออออ...เด็กสมัยนี้

ปล.ผมว่ากว่า 95% พี่ว๊ากจะสนิทกับน้องๆมากหลังจากเฉลายว๊าก...พูดแล้วก็คิดฮอดดดดดดดดด 555+

ผมก็เป้นว๊ากเกอร์ของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ม ขอนแก่นเหมือนกันครับ

จะอธิบายไงดีน้อ  คือน้องใหม่นี่ บางทีสอนธรรมดาๆซอฟๆ พูดเสียงหวานๆ มันก็ไม่ทำตามไงครับ

แต่ละคนก็ร้อยพ่อพันแม่มา ก็ต้องใช้วิธีนี้ล่ะครับ ใช้เวลาน้อยที่สุดแล้ว

เลยต้องใช้เสียงดัง ที่จริงการด่าแบบไร้เหตุผล คณะผมไม่มีแล้วแหละ แต่ไม่รู้คณะอื่นจะมีมั๊ยนะ

คณะผมจะว๊ากแบบสุภาพ ใช้คุณ ผม ตลอด ไม่มีกูมึง คำหยาบไม่มี

ที่จริง อาจารย์ก็ไ่ม่ค่อยเห็นด้วยหรอกครับ แต่ก็ได้มีการประชุมกัน สุดท้ายก็ให้มีเหมือนเดิม

เพราะ ไม่งั้น เชียร์คณะล้มแน่นอน แล้วส่งผลกระทบหลายเรื่องเลย อยู่ที่คนใช้มากกว่า ว่าจะใช้ยังไงให้พอเหมาะ เดี๋ยวนี้มันไม่โซตัสแรงเหมือนเมื่อก่อนแล้วครับ เพราะมหาลัยออกกฏยุบยิบมากมาก เวลาในการทำกิจกรรม เหลือน้อยมากครับ เวลาพูดถึงโซตัสคนส่วนใหญ่มักมองไปที่ การทำโทษ ด่าแบบไร้เหตุผล

เคยสงสัยไหมครับ ว่าทำไมรุ่นพี่ต้องมาตะโกน ใช้เสียงอันดัง และใช้ท่าทางข่มขู่ แล้วทำไมรุ่นน้องถึงรู้สึกว่า ตัวเองก็โตแล้ว เป็นเด็กมหาลัยแล้ว ไม่ใช่เด็กเล็กๆ น่าจะพูดกันดีๆ แบบผู้ใหญ่คุยกัน ทำไมต้องมาตะโกนด้วยเสียงอันดัง สอนกันแบบด่าๆ ผมเองแม้จะจบจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์มาก็หลายปีดีดักแล้ว แต่ยังไม่เคยลืมบรรยากาศวันที่ตัวเองเป็นน้องใหม่ในมหาลัย และวันที่ตัวเองได้เป็นประธานประชุมเชียร์ คุมรุ่นพี่ปี 3 และปี 4 ทั้งหมด ว๊ากน้อง แบบ SOTUS ได้ ผมจึงมีมุมมองทั้งหมด ทั้งในฐานะน้องใหม่ และในฐานะประธานเชียร์ เนื่องจากคณะเกษตรของผม มีรุ่นน้องเข้ามาแต่ละปี ไม่ต่ำกว่า 400-500 คน ครับ รวมกับรุ่นพี่อีก สามชั้นปี น่าจะนึกออกว่า คนมหาศาลขนาดไหน ในการทำการประชุมเชียร์แต่ละครั้ง ความยุางยากย่อมมากขึ้นเป็นเงาตามตัว ไหนจะต้องรับมือกับน้องๆ ที่เก่งกล้า ไม่ยอมรับระบบ SOTUS ไหนจะบรรดาอาจารย์แต่ละท่านที่มีความเห็นแตกต่างกันไป บ้างก็เห็นด้วย บ้างก็ไม่เห็นด้วย บ้างก็จับตาดูหาจุดผิดพลาด เพื่อจะใช้จุดนั้นไปฟ้องอธิการบดี เพื่อให้ยุติระบบ ประชุมเชียร์แบบ SOTUS รุ่นพี่ที่จัดประชุมเชียร์ขึ้นมานั้น ถ้าเข้าใจหัวใจแท้ๆ ของระบบ SOTUS จริงๆ จะรู้ว่า มันมีประโยชน์มาก ในการจะทำให้คนหมู่มาก ร้อยพ่อ พันแม่ หลากวัฒนธรรม มาอยู่รวมกันได้อย่างสงบ และปกติสุข ส่วนใหญ่แล้วรุ่นพี่เองจะไม่เข้าใจตรงจุดนี้ แต่จะทำกันต่อๆ ไปเพราะความมันส์ ต้องการแก้แค้นที่ตัวเองเคยโดนรุ่นพี่ทำเอาไว้ โดยอาจจะเข้าประชุมเชียร์ไม่ครบจนจบตามที่เขากำหนด หรือ เข้าบ้างไม่เข้าบ้าง โผล่มาอีกทีตอนรับน้องเลย และมิได้ซาบซึ้ง หรือศรัทธาในระบบนี้อย่างแท้จริง พอถึงวันนึงที่เป็นรุ่นพี่ และต้องมาประชุมเชียร์รุ่นน้อง ก็เลยทำกันแบบเอามันส์ ขาดเหตุผล ขาดความมีจิตสำนึกแบบ พี่สอนน้อง ระบบนี้มันก็เลย พัง มีแต่คนมองเห็นเพียงด้านลบ ภาพที่ออกมาจึงดูไม่ดี และรุนแรง ระบบมันดีครับ แต่คนเราต่างหากที่ทำลายระบบนั้นด้วยความไม่รู้ไม่เข้าใจที่แท้จริง มันมีอะไรลึกๆ มากมายกับระบบนี้ ที่ผมได้ไปคลุกคลีอยู่ร่วม 6-7 ปี (รวมตอนเรียนโท ด้วย) ซึ่งอธิบาย ณ ตรงนี้ คงจะยืดยาวเกินไป เอาเป็นว่า เครื่องมือทุกอย่างจะเกิดประสิทธิภาพสูงสุด ถ้าคนใช้เครื่องมือนั้นใช้มันอย่างระมัดระวัง และเข้าใจข้อดี ข้อเสียของมันอย่างแท้จริง ระบบมันออกแบบมาดีครับ ผ่านกาลเวลา และความยอมรับมายาวนาน แต่ผู้ที่หยิบระบบมาใช้ ต้องเข้าใจ และระมัดระวัง อยู่บนพื้นฐานของความรับผิดชอบ การให้เกียรติกัน แล้วสังคมที่ไหนๆ ก็จะอยู่ร่วมกันได้อย่างสงบสุข ไม่ว่า จะพี่น้อง สถาบัน หรือ ประเทศชาติครับ

ด้วยความเคารพ