อยากทราบเรื่องภาพยนตืฟิม

3.ตอนนี้:ถ่าย+ตัด+ฉาย ไม่ต้องใช้ฟิล์มแล้วครับ
-ตอนถ่าย จะใช้กล้อง DSLR ธรรมดาไปยัน RED ก็แล้วแต่กำลังทรัพย์
-ตอนตัด ก็ NLE ล้วนๆ
-ตัดจนพอใจ เรนเดอร์ออกมา ความละเอียด 2K หรือ 4K ก็แล้วแต่ทุนสร้างเช่นกัน
-ตอนฉาย ถ้าเป็นโรงดิจิตอลก็ตรงๆอยู่แล้ว แต่ก็ยังมียิงออกเป็นฟิล์ม สำหรับฉายโรงที่ยังฉายฟิล์ม/หน่วยหนังเร่อยู่บ้าง
แต่แนวโน้ม ผมว่าปริมาณฟิล์มที่พิมพ์ออกมา คงจะลดลงเรื่อยๆ ปีนี้น่าจะออกหัวหรือก้อยให้ได้เห็นกันบ้างละ


ปอลอหนึ่ง ย้ำอีกทีว่า อันนี้เล่าแบบคร่าวๆพอให้เข้าใจหลักการ เลยไม่ลงรายละเอียด ไม่มี reference ใดๆ แปลว่า อย่าเอาไปอ้างอิงต่อนะครับ เชื่อถือไม่ค่อยได้
ปอลอสอง ประเด็นการฉายด้วยฟิล์ม/ดิจิตอลนี่แหละ ทำเอาอีกเว็บที่ผมเป็นสมาชิกอยู่ (peoplecine.com - แอบโฆษณานิดนึง  ) บอร์ดแทบแตกมาแล้ว จนสมาชิกกลุ่มรักการฉายฟิล์มระดับ Hard Core แยกตัวออกไปอยู่เว็บอื่นเลยก็มี

2.ซักสิบปีก่อน~ไม่กี่ปีที่ผ่านมา:ถ่ายฟิล์ม ตัดในคอมพ์ แล้วก็ฉายฟิล์ม
-ตอนถ่าย ยังใช้ฟิล์มอยู่
-แต่ตอนตัดต่อ ใช้วิธีโยนลงในคอมพ์ แล้วใช้โปรแกรมตัดต่อออกมาดูคร่าวๆก่อน ยังไม่แก้สี/ลง Effect ใดๆ
-พอใจแล้ว ก็ค่อยสั่งปรินท์ EDL มาตัดเนกาทีฟอีกที ฉบับที่ตัดอยู่ในคอมพ์ ก็ไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไรอีก ยกเว้นจะเก็บไว้ทำ Deleted Scene ตอนออกดีวีดีโน่น
-ตอนฉายก็เหมือนเดิม

เอาแบบเข้าใจง่าย ไม่เน้นวิชาการละกันนะครับ

1.แบบสมัยก่อน ตั้งแต่ยุคบุกเบิก~ซักสิบปีก่อน:ถ่าย-ตัด-ฉายด้วยฟิล์มตลอดกระบวนการครับ
-ฟิล์มที่วิ่งในกล้อง ก็คือฟิล์มเนกาทีฟ ล้างมาดู เห็นเป็นสีกลับ(Negative) ดูไม่รู้เรื่อง
-แล้วก็เอามาพิมพ์ออกเป็น Positive (คือสีตรงตามธรรมชาติ) ก่อน 1 ชุด สำหรับตัดต่อ หลักการเดียวกับการใช้ proxy file ในการตัดต่อด้วยคอมพ์สมัยนี้แหละครับ พอลองตัดจนพอใจแล้ว ค่อยเอา
Edit Decision List ไปเทียบกับเนกาทีฟต้นฉบับ เพื่อตัดจริงอีกที
-ส่วนไตเติ้ล/เอฟเฟคต่างๆ ก็ใช้การพิมพ์ฟิล์มซ้อนกัน ด้วยเครื่องพิมเฉพาะ (Optical Printer) แยกต่างหาก แล้วค่อยเอาไปต่อรวมกับฟุตเทจอื่นๆ
-พอเสร็จหมด ก็ค่อยพิมพ์ Positive copy สำหรับฉายออกมาจากต้นฉบับอีกที




แถมนิดนึง - หนังไทยสมัยก่อน ที่สูญหายกันไปหลายเรื่อง ก็เพราะไม่ได้เก็บรักษาเนกาทีฟต้นฉบับไว้ให้ดี ปล่อยให้เสื่อมสภาพไปบ้าง แล็บที่ฮ่องกง(สมัยก่อนเราส่งฟิล์มไปล้างที่นั่น)เก็บไม่ไหว ฌาปนกิจไปบ้าง จนไม่มีอะไรเหลือ

เครื่องสแกนฟิล์ม ...


ARRISCAN

เครื่องปริ้นฟิล์ม


ARRILASER







Digital intermediate (DI)

Digital intermediate (typically abbreviated to DI) is a motion picture finishing process which classically involves digitizing a motion picture and manipulating the color and other image characteristics. It often replaces or augments the photochemical timing process and is usually the final creative adjustment to a movie before distribution in theaters. It is distinguished from the telecine process in which film is scanned and color is manipulated early in the process to facilitate editing. However the lines between telecine and DI are continually blurred and are often executed on the same hardware by colorists of the same background. These two steps are typically part of the overall color management process in a motion picture at different points in time. A digital intermediate is also customarily done at higher resolution and with greater color fidelity than telecine transfers.

Although originally used to describe a process that started with film scanning and ended with film recording, digital intermediate is also used to describe color grading and final mastering even when a digital camera is used as the image source and/or when the final movie is not output to film. This is due to recent advances in digital cinematography and digital projection technologies that strive to match film origination and film projection.

1. เค้าจะสแกนเป็นดิจิตอลครับ ความละเอียดก็แล้วแต่ว่าจะแสกนที่ 2k หรือ 4k
2. ปริ้นท์ฟิล์มเพิ่มครับ หรือ output เป็น digital ทำเป็นไฟล์ดิจิตอล ฉายเครื่องฉายดิจิตอล
3. แปลงได้หมดครับ ถ้าฟิล์มก็เข้าเครื่องสแกน ทำเป็นดิจิตอล  ถ้าดิจิตอลก็ไปทำ DCP แล้วปริ้นท์เป็นฟิล์ม
4. บ้านเรายังผสมกันครับ  แต่ต่างประเทศกำลังเปลี่ยนเป็นดิจิตอลหมดแล้ว